Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα φιλία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα φιλία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 30 Νοεμβρίου 2011

(γ)λυκοφιλίες!


Το νόμισμα. Αυτό το μικρό στρόγγυλο πραματάκι που έχει πάντα δύο όψεις. Που και να το κόψεις εγκάρσια θα εξακολουθεί να έχει πάλι δύο όψεις. Μα το νόμισμα έχει κορώνα απ’ τη μια μεριά και γράμματα απ’ την άλλη. Ποτέ δεν έχει δύο κορώνες ή δυο πλευρές με γράμματα. Δύο όψεις ναι. Δυο κορώνες όχι.
Τα κελύφη και οι βδέλλες οι αιμοβόρες. Ο μόνος λόγος για να κολλήσουν πάνω σε κάτι ή κάποιον είναι να τραφούν όσο τους παίρνει και να τους πιουν το αίμα και μετά, αντί να το καταπιούν, όπως ταιριάζει στους βρικόλακες να το φτύνουν επιδεικτικά απαξιώνοντάς το. Κατά μία έννοια, την θετική πάντα, δε ‘ν’ κακό!. Θα ήτανε μεγάλη τους τιμή να πιουν το αίμα ανθρώπων που τους πιστεύουν, αλλά δε φαντάζονται τη διττή ψυχή τους.
Το υπερεγώ. Όχι το φροϋδικό, το άλλο. Ένα Εγώ σε υπέρ- και σε –βολικό βαθμό. Τόσο υπέρ- που δεν ξεπερνιέται και τόσο –βολικό που δεν πετιέται. Τα ανθρώπινα ελαττώματα τα αντιλαμβάνονται πάντα οι άλλοι επάνω σου και όχι εσύ που τα έχεις, γιατί στην κοινωνία μπορείς να λειτουργείς μόνο διαδραστικά όχι κατά μόνας.
Το μπάνιο. Κλείνω τα αφτιά μου και βυθίζομαι μες στη μπανιέρα γεμάτη νερό και αφρόλουτρο καρύδας. Μα δε με βοηθάει. Θέλω να ξεπλύνω όχι τα μαλλιά αλλά τα μυαλά της κεφαλής μου. Θέλω να βάλω το τηλέφωνο του ντουζ με κάποιον τρόπο μέσα από το κρανίο και να ανοίξω τη βάνα του νερού στη μεγαλύτερη δυνατή πίεση. Να ξεπλύνω τις βρόμικες σκέψεις που κάνω για τους άλλους... ή που μου προκαλούν οι άλλοι? Δε φταίω εγώ που εκείνοι με κάνουν να τους λυπάμαι, αλλά νομίζω πως έγινα κι εγώ πια εγωίστρια. Δεν έχω χρόνο και αποθέματα ψυχής για να λυπάμαι κάποιον, ούτε για να του αλλάξω μυαλά και ήθος. Εδώ που συναντήθηκαν οι ζωές μας, νομίζω πως ο χρόνος δε μου φτάνει για να ξοδεύομαι με ανθρώπους «λίγους» ή λύκους, με ανθρώπους-λυκανθρώπους, που νομίζουν ότι είναι πάντα πιο άξιοι από τους πολλούς, που θαρρούν πως έχουν το δικαίωμα να κρίνουν τους πάντες καχύποπτα και να αμφισβητούν τη διαδρομή τους σαν να οι ίδιοι έχουν κάτι καλύτερο κάνει στη δική τους ζωή με το αλάθητο του Πάπα σφραγίδα. «Προσωπικότητες» με κακεντρέχειες για τον άλλον και επικρίσεις ότι στη ζωή του δεν έκανε τίποτε σωστά, δηλητηριώδη και πικρόχολα σχόλια, κριτικές, θαψίματα.
Και πάμε από την αρχή: Αυτό το «χάρισμα», τη διπλή κορώνα ή αλλιώς διπροσωπία, που δεν έχουν τα νομίσματα αλλά έχει ο άνθρωπος ή ευτυχώς μερικοί άνθρωποι ή απ-άνθρωποι (?) με φοβίζει. Τους ακούω και τρομάζω που μπορούν να φέρουν τέτοιο βαρύ φορτίο. Δύο πρόσωπα ταυτόχρονα σαν το θεό Ιανό. Και απορώ πώς μπορούν την ίδια στιγμή να ειρωνεύονται κάποιον, να τον αμφισβητούν και κατόπιν να τον κολακεύουν.
Άνθρωποι με διπλό πρόσωπο, μα με καρδιά μισή ή μικρή και ανάπηρη ψυχή, για να ισορροπήσουν. Γιατί αν φέρουν κάτι διπλό παρά φύσιν, φέρουν κάτι άλλο μισό, για να μη γείρει το βαρύ φορτίο από τη μία.
 Άνθρωποι, καιροσκόποι, τυχοδιώκτες, της ευκαιρίας. Την πιάνουν απ’ τα μαλλιά κι αυτήν κι εσένα μαζί, αν χρειαστεί. Αδίστακτοι. Σου παριστάνουν τον φίλο και κυρίως τον κάποιο. Όλοι, λέει, είναι κάποιοι. Είναι τέτοιοι. Είναι δήθεν. Δηλώνουν κιόλας ευθαρσώς πως μας πέφτουν πολύ! Για δες αυτοπεποίθηση! Ή θράσος?
Αυτοί οι άνθρωποι ένα πράγμα πρέπει να φοβούνται: Να μη δαγκώσουν τη γλώσσα τους, γιατί με το δηλητήριο που τρέχει σ’ αυτήν θα πεθάνουν αφ’ εαυτών. 

Τετάρτη 25 Μαΐου 2011

Πρόχειρο Διαγώνισμα στη «Φιλία»


ΟΝΟΜΑ: Φιλιώ
ΕΠΩΝΥΜΟ: Φιλίδου
ΤΑΞΗ-ΤΜΗΜΑ: Γ3
ΣΧΟΛΕΙΟ: 3ο Γυμνάσιο  Φιλοθέης

1. Να γράψετε τα είδη των φίλων κατά τον Αριστοτέλη και να αναλύσετε κατά βούληση ένα από αυτά. (2 Μονάδες)
Τα είδη των φίλων που διακρίνει ο Αριστοτέλης είναι τρία: α. οι φίλοι  δια το χρήσιμον,  πρόκειται δλδ για φιλίες που αφορούν σχέσεις από τις οποίες έχεις κάποιο συμφέρον-όφελος  β. διά το ηδύ, που αφορούν φιλικές σχέσεις στις οποίες περνάς απλά καλά σε παρέες εφήμερες και γ. δια το αγαθόν, η οποία είναι η ανιδιοτελής φιλία.
β. διά το ηδύ: η φιλία αυτή είναι η πιο συνήθης. Υφίσταται για λόγο απλά και μόνο συμπτωματικό και όταν ο ένας παύει να δίνει την «ευχάριστη» παρέα στον άλλον, τότε αυτός παύει και να αγαπιέται. Τις περισσότερες φορές συγχέεται με την πραγματική  φιλία, δλδ το γ., δια το αγαθόν και αυτό συμβαίνει συνήθως σε νεαρές ηλικίες εξ ου και η απογοήτευση είναι μεγάλη. Ευτυχώς όμως ο άνθρωπος συνειδητοποιεί εγκαίρως πως άλλο «φίλος» και άλλο «παρέα», διότι με τους φίλους σου κάνεις παρέα αλλά με τις παρέες σου δεν αναπτύσσεις απαραίτητα φιλίες!

2. Να αντιστοιχίσετε τους όρους της στήλης Α με αυτούς της στήλης Β.        (2 Μονάδες)
            Α                                                          Β
1. γυναικεία φιλία           α. υπό προϋποθέσεις            
2. φιλία μεταξύ
ανδρών και γυναικών     β. αναπόφευκτη                    
3. ανδρική φιλία              γ. σχεδόν ανύπαρκτη            
4. λυκοφιλία                δ. απροσπέλαστη                   

3. Να συμπληρώσετε Σωστό ή Λάθος δίπλα σε κάθε πρόταση: (2 Μονάδες)
α. Σε μία φιλία μεταξύ δύο ετερόφυλων ατόμων  η γυναίκα είναι πιο εγκρατής ΣΩΣΤΟ
β. Σε μία παρέα διαφόρων φύλων οι γυναίκες έχουν πάντα πρόβλημα με τις άλλες γυναίκες  ΣΩΣΤΟ
γ. Για κάποιον ανεξήγητο λόγο επί μονίμου βάσεως η φαγωμάρα και η γκρίνια είναι προνόμιο των γυναικών ΣΩΣΤΟ
δ. Οι άντρες δε θα έβρισκαν ποτέ κάποιον άλλον άντρα (που μόλις γνώρισαν σε μια καινούργια παρέα) ξενέρωτο και άσχημο, όπως κάνουν οι γυναίκες ΣΩΣΤΟ
ε. Οι γυναίκες είναι πάντα υπέρ άνω για οποιαδήποτε κακία ακουστεί για μιαν άλλη σε μια παρέα ΛΑΘΟΣ
στ. Στις ετερόφυλες σχέσεις  ο άντρας  δεν υπάρχει περίπτωση ποτέ να σε δει ως γυναίκα σαν «κάτι παραπάνω» ΛΑΘΟΣ
ζ. Σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις (α,β,γ,δ,ε,στ) υπάρχουν εξαιρέσεις ΣΩΣΤΟ
η.  Στην ακριβώς παραπάνω περίπτωση (ζ), νομίζουμε πάντα ότι εμείς αποτελούμε την εξαίρεση ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΟ

4. Ανασκευάστε το παρακάτω επιχείρημα, έτσι ώστε να επιτύχετε την πειθώ των λεγομένων σας: (2 Μονάδες)
«Φαίνεται να γεννάει τη φιλία το καθετί, εφόσον γνωρίζουμε πως η φιλία είναι τριών ειδών και καλύπτει όλες τις περιπτώσεις»
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: «Δε φαίνεται να γεννάει τη φιλία το καθετί, παρά μόνο αυτό που είναι άξιο να αγαπηθεί και να προκαλέσει τη φιλία»

5. Να βρείτε για τα παρακάτω εκφραστικά σύνολα λέξεις που να ισοδυναμούν νοηματικά, κυριολεκτικά ή μεταφορικά, με το καθένα από αυτά: (2 Μονάδες)
α. γυναικεία κριτική προς άλλες γυναίκες = ξεκατίνιασμα
β. γυναικεία ανωτερότητα απέναντι σε άλλες με τις οποίες δε συμφωνεί = μούτρα
γ. εκδήλωση αντίθετης άποψης-κριτική για κινήσεις «φίλων» = θάψιμο
δ. εκδήλωση ανδρικού ενδιαφέροντος για μία ενδιαφέρουσα γυναικεία προσωπικότητα στην παρέα = σεξ
ε. χαρά για τα κατορθώματά «φίλου» μας = καχυποψία
στ. ο αριθμός των e-φίλων στο φατσοβιβλίο (facebook)= ψευδαίσθηση
ζ. διαφωνία ανάμεσα σε γυναίκες = ξεμάλλιασμα
η. διαφωνία ανάμεσα σε άνδρες = μπύρες

6. Αναπτύξτε σε μία παράγραφο την παρακάτω θεματική πρόταση με τη μέθοδο της αναλογίας: (2 Μονάδες)
«Πολλές φορές οι “φίλοι” εμφανίζονται στη ζωή σου και εξαφανίζονται σαν κοράκια πάνω από τα ψοφίμια». Όπως ακριβώς συμβαίνει με τα όρνια, όταν μυριστούν το ψοφίμι, έτσι και ορισμένοι που κατ’ ευφημισμό θέλουν να λέγονται «φίλοι» σε θυμούνται, όταν εσύ έχεις κάτι να τους  δώσεις προς βορά. Το κοράκι μυρίζεται το κρέας και σπεύδει να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία να γεμίσει την κοιλιά του. Μαζεύεται μία ομήγυρη και τσιμπάει το καθένα ό,τι προλάβει. Στα ζώα δεν υπάρχουνε κοινωνικές συμβάσεις. Έτσι και στις δήθεν φιλίες. Αίρονται αρχές και αξίες. Ο δήθεν φίλος θα κοιτάξει να σε εκμεταλλευτεί μέχρι τελικής σου πτώσης. Και δυστυχώς θα βρει κι άλλους καλοθελητές που να επιθυμούν το ίδιο και όντας παρέες θα σε απομυζήσουν όσο πάει και μετά... θα γυρίσουν στις θέσεις τους και θα επιδιώξουν να σε ξανασυναντήσουν μοναχά όταν έχεις κάτι ακόμη να τους προσφέρεις. Συνεπώς, υπάρχουν απίστευτες ομοιότητες στις δύο παραπάνω περιπτώσεις, εξ ου και ο όρος λυκοφιλία!

7. Διαλέξτε  μία ή περισσότερες απαντήσεις για κάθε ερώτημα: (2 Μονάδες)

Α. Ποιος είναι ο πιο σίγουρος τρόπος για να χάσεις έναν φίλο;
α. να του δανείσεις
β. να πας μαζί του διακοπές
γ. να συγκατοικήσεις

Β. Γιατί οι γυναίκες  «τα βρίσκουν»  περισσότερο με τους άντρες;
α. γιατί με άλλες γυναίκες γίνονται με μαθηματική ακρίβεια ανταγωνιστικές
β. γιατί είναι ανασφαλείς σε άλλη περίπτωση
γ. γιατί οι άντρες τις επιβεβαιώνουν

Γ. Γιατί κάποιος κατακρίνει επί μονίμου βάσεως τις κινήσεις των φίλων του;
α. γιατί απλά δεν είναι πραγματικά φίλοι του
β. γιατί πιστεύει πως με την κριτική του θα τους βελτιώσει ως ανθρώπους
γ. γιατί θέλει το καλό τους

Δ. Όταν κάποιος απλός «γνωστός» μας τυχαίνει για x λόγο να αποκτήσει «κύρος»
α. σπεύδουμε να τον κατονομάσουμε φίλο μας
β.  να τον συμπεριλάβουμε στους φίλους μας για να πάρουμε κάτι από την «αίγλη» του
γ. εξακολουθούμε να τον θεωρούμε απλό γνωστό μας, όπως και πριν

8. Δώστε μία σύντομη περιγραφή του Ιδανικού φίλου: (2 Μονάδες)
Ο ιδανικός φίλος αν υπάρχει, είναι αυτός που με καταλαβαίνει και τον καταλαβαίνω. Που μπορεί να συγχωρεί αλλά όχι που ανέχεται μονάχα και δεν τον ανέχονται. Είναι εκείνος που βοηθάει σε δύσκολες καταστάσεις και που χαίρεται πραγματικά με τις ευτυχισμένες μου στιγμές. Ο ιδανικός φίλος θα νοιάζεται για το τι κάνω. Θα σέβεται τις επιλογές μου ακόμη κι αν δε συμφωνεί απόλυτα με αυτές. Αν όμως δε συμφωνεί ποτέ με αυτές, τότε δεν μπορεί να είναι καν φίλος, πόσο μάλλον ιδανικός, γιατί απλούστατα δεν έχει τίποτε κοινό μαζί μου. Ο ιδανικός φίλος δεν είναι απαραίτητα κολλητός μου φίλος. Ούτε αντιστρόφως, ήτοι ο κολλητός μου φίλος δεν είναι και ιδανικός. Ωστόσο ο ιδανικός είναι μάλλον ιδεατός, άρα μη υπαρκτός. Γι’ αυτό το λόγο ο άνθρωπος έχει περισσότερους του ενός φίλους, οι οποίοι κατά περίπτωση τον καλύπτουν σε διαφορετικούς τομείς.

9. Γιατί οι φίλοι πολλές φορές παρεξηγούνται μεταξύ τους και κόβουν σχέσεις;    (2 Μονάδες)
Διότι όλα τα πράγματα σε αυτόν τον (μάταιο) κόσμο ξεκινούν εξ ορισμού! Αυτό σημαίνει πως ο καθένας ορίζει διαφορετικά τα πράγματα. Άρα και στην περίπτωση της φιλίας ο άνθρωπος δίνει διαφορετικό ορισμό από έναν άλλον και συνεπώς οι απαιτήσεις που έχει κάποιος από έναν φίλο είναι διαφορετικές από αυτές που έχει ο άλλος, εφόσον οι δύο αυτοί «φίλοι» έχουν ορίσει διαφορετικά τη φιλία. Το αποτέλεσμα είναι η απογοήτευση, η στενοχώρια και η κατά το δοκούν πάντα προδοσία. Η ειρωνεία είναι ότι όποιον κι απ’ τους δύο ρωτήσεις, θα λάβεις την ίδια και την αυτήν απάντηση: "Ο «άλλος» τον πρόδωσε!" Τι σύμπτωσις!

10. Γράψτε  τουλάχιστον οκτώ αποφθέγματα  για τις έννοιες «φίλος» και «φιλία» στις οποίες να καταφαίνεται η σημασία τους. (2 Μονάδες)
α. Οι φίλοι δεν είναι ποτέ δεδομένοι.
β. Τους φίλους τους διαλέγουμε, γι’ αυτό έχουμε και το προνόμιο να τους απορρίπτουμε.
γ. Δε χρειάζεται να δίνεις εξηγήσεις. Οι εχθροί σου έτσι κι αλλιώς δεν θα τις πιστέψουν και οι φίλοι σου δεν τις χρειάζονται.
δ. Υπάρχει πολύ περισσότερο έρωτας στη φιλία παρά φιλία στον έρωτα.
ε. Το να περπατάς με έναν φίλο στο σκοτάδι είναι καλύτερο από το να περπατάς μόνος σου στο φως.
στ. Αληθινός φίλος είναι αυτός που παραβλέπει τις αποτυχίες σου και αντέχει τις επιτυχίες σου.
ζ. Οι σιωπές κάνουν τις πραγματικές συζητήσεις μεταξύ φίλων. Αυτό που μετράει δεν είναι να μιλάς αλλά να μη χρειάζεται να μιλήσεις.
η. Ο φίλος που κρύβει τα ελαττώματα μας είναι λιγότερο χρήσιμος από τον εχθρό που μας κατηγορεί.

Κυρία,Κυρία/Κύριε,Κύριε!!!! Πώς τα πήγα? Τι βαθμό πήρα?



Τετάρτη 18 Μαΐου 2011

Φληναφήματα!

Σε κούρασε η δοκιμιογραφία περί ανθρωπίνων σχέσεων! Πώς όχι?! Αφού είναι ανεξάντλητη! Κάθε μέρα αφορμές. Που τις δίνεις. Κάθε μέρα σχισμές! Που τις νιώθεις. Ραγίσματα, σπασίματα και θρύψαλα. Κομμάτια! Ισορροπίες ανισόρροπες ανάμεσα σε δυο, ανάμεσα σε τρεις. Εξηγήσεις, παρεξηγήσεις, παρα-εξηγήσεις. Αναλώνεσαι σε συζητήσεις, καταναλώνεσαι με καταχρήσεις. Ζητάς κατανόηση και σου την αρνούνται. Τι σύμπτωση! Και ο άλλος το ίδιο λέει για σένα! Εσύ που έκανες αυτό, εσύ που έκανες το άλλο. Κι ο άλλος που δεν υπολογίζει. Ο άλλος που δεν αναγνωρίζει! Στην ενδοχώρα του «εγώ» ξαφνικά υψώνεις τείχη απροσπέλαστα. Πληγώθηκες, σε πλήγωσαν, πλήγωσες... Και ξαφνικά η αριστοτελική σου φύση αυτοκτονεί: κλείνεσαι στο καβούκι σου, σαν στρείδι κολλάς πάνω σου και σφίγγεσαι, σφίγγεσαι και όλο κλείνεσαι! Δε θες να βλέπεις κανέναν. Για κάποιον λόγο όλοι αποδεικνύονται ανίκανοι να σε βοηθήσουν. Όλοι είναι έξω από εσένα. Δε θα σε καταλάβει κανείς γιατί έμαθες πως σε αυτή τη ζωή ήρθες μόνος σου και μόνος σου θα φύγεις.
Και το πέρασμά της στα δύσκολα θες να το κάνεις μόνος σου. Οκ! Το σέβομαι. Σ’ αφήνω. Μόνος σου. Σίγουρα θα ‘χεις τα δίκια σου. Κατάλαβες πως είμαστε όλοι αμέτοχοι στον πόνο σου. Δε θες να βλέπεις κανέναν. Δε θες να ακούς κανέναν, επειδή πρέπει ή να προσποιηθείς ότι είσαι μια χαρά ή να απολογηθείς γιατί δεν είσαι καλά.
Βοηθάνε και οι καιροί. Είναι δύσκολοι. Μια κρίση απλώνεται πάνω από το βίωμά μας. Την λένε οικονομική κατ’ ευφημισμό! Μα είναι ηθική στ’ αλήθεια. Φτιάξαμε χρυσά κλουβιά χωρίς ιδρώτα δικό μας και τώρα καταλάβαμε πως δεν αρκούν για να περάσουμε καλά. «Τα σπίτια και οι οικογένειες δε χτίζονται με ακριβές εργολαβίες σε κεντρικά σημεία της πόλης» λένε οι παππούδες!
Φοβάσαι! Δύσκολα να αποδεχτώ τον τρόπο που το αντιμετωπίζεις. Ίσως γιατί εσύ δεν είμαι εγώ. Ίσως γιατί αν ήσουν εγώ κι εγώ εσύ θα έγραφες εσύ αντί για εμένα τώρα. Δε θέλω να μου μιλάς για τα σώψυχά σου αλλά θέλω απλά να μου απαντάς όταν νοιάζομαι και σε ρωτάω αν είσαι καλά. Γιατί δλδ θα πρέπει να ξέρω απ’ έξω όλη τη σημειολογία του Eco και να αποκωδικοποιώ συμπεριφορές ανάρμοστες στην κοινωνιολογική μου φύση? Συγνώμη. Αλλά κουράζουν πια οι ιδιαιτερότητες του καθενός. Κι εγώ δε θα μπω πια σε διαδικασίες διδακτορικής έρευνας περί αντιμετωπίσεων των σχέσεών σου, όταν εσύ είσαι στις μαύρες σου! Και  σε αγαπώ. Και το ξέρεις. Και ευκαιρίες σου δίνω. Αλλά Θεός δεν είμαι. Όχι γιατί δεν ξέρω να συγχωρώ αλλά γιατί κουράστηκα να σε ακολουθώ και συ να μη δίνεις δεκάρα. Τι μανία πια σε αυτόν τον κόσμο να γυρίζεις τις πλάτες σου στους μη φταίχτες γιατί απλά δε θέλεις να βλέπεις κανέναν! Τελικά, δε φαίνεται να δείχνω κατανόηση ε? Συγνώμη!
Όχι, όχι! Δεν απευθύνομαι σε σένα! Απλά να!: Να ‘χαμε να λέγαμε!