Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εφημερίδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εφημερίδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 5 Σεπτεμβρίου 2010

ΠΟΝΤΙΚΟπαγίδα!


                Πόσες  φορές σου ‘χει τύχει να θες να σταματήσεις το ΚΛΙΚ αλλά να μην μπορείς? Να ξαναγυρίσεις στις παλιές σου συνήθειες? να ανοίξεις ένα βιβλίο? να διαβάσεις? να φυλλομετρήσεις και να  μυρίσεις ένα τετράδιο? να γλιστρήσεις πάνω στα φύλλα του με την πένα σου? «Έχεις το νου σου» αλλά από την άλλη πάλι αισθάνεσαι πως κάποιος «σου τον πήρε». Δεν το κάνεις, δεν ξεκουνιέσαι πίσω από την οθόνη: το φυλλομέτρημα εκτοπίστηκε από τα ΚΛΙΚ του ποντικιού , το πληκτρολόγιο εξοβέλισε την πένα, η ταχύτητα ακύρωσε το χρονοβόρο διάβασμα, ενώ η αμεσότητα (?) του άλλου, αυτού του άλλου που Βρίσκεται απέναντι από σένα, πάνω στην οθόνη σου ως avatar και πίσω από το δικό του pc, έβαλε την αλληλογραφία με τα γραμματόσημα μέσω ΕΛΤΑ στο ντουλάπι (πάει και η συλλογή γραμματοσήμων πια!). Τι δύναμη?
        Η δύναμη των Μέσων! Παντοκρατορία και Κυριαρχία! Και συ ανήμπορος κάθεσαι μπροστά στο pc σου, με το ποντίκι στο χέρι, με το μάτι στην οθόνη, με το μυαλό στους διαδικτυακούς διαδρόμους κάνοντας ΚΛΙΚ ανά δευτερόλεπτο προκειμένου να μη σου ξεφύγει καμία πληροφορία, να γραπώσεις κάθε νέο, να καταπιείς κάθε είδηση από τα δίκτυα όπου είσαι συνδεμένος. Όμως δεν το ‘χεις καταλάβει πως τα «δίκτυα» γίναν «δίχτυα» που σε έπιασαν και σε έμπλεξαν  σε έναν κυκεώνα ειδήσεων, πληροφοριών ενίοτε άχρηστων, εύπεπτων που δε θα προλάβεις να αφομοιώσεις ποτέ. Έπιασαν εσένα που περνιέσαι για έξυπνος και θέλεις να θεωρείσαι μορφωμένος της εποχής. Που εκτός από ξύπνιος, θέλεις να λέγεσαι in αλλά δεν κατάλαβες πως βρέθηκες εγκλωβισμένος σ’ αυτά που πρέπει να ακολουθήσεις, σε όσα σου επιβάλλουν να παρακολουθήσεις, σε όσα σε αναγκάζουν να ενημερώνεσαι ακόμα κι όταν εξαγριώνεσαι, ακόμα κι όταν αρνείσαι να μάθεις το παρελθόν και το παρόν της κάθε tv-persona!!!(όρος κι αυτός!).
        Ευτυχώς κάποιοι αντιστέκονται! Επειδή είναι ανεπίδεκτοι μαθήσεως ή από θέση? Καταχρηστικά ή εκ πεποιθήσεως δεν έχει και σημασία πολλή. Αρνούνται ή αδυνατούν να δεχτούν την τεχνολογία και  προσπαθούν να διασώσουν ένα υπό εξαφάνιση είδος ενημέρωσης, το «ξεφύλλισμα της κυριακάτικης εφημερίδας». Άλλωστε και η λογική της εφημερίδας, στο στήσιμό της, στη σύνταξή της, στη διάδοσή της είναι ίδια με αυτή των άλλων μέσων: Άλλοι επέλεξαν για ποιο πράγμα θα ενημερωθείς σήμερα. «Το παιχνίδι είναι σικέ» και δυστυχώς αυτό το moto δεν είναι ποτέ ντεμοντέ!
        Γραφικοί φαντάζουν πια και όσοι δεν έχουν κινητό ή μια ηλεκτρονική ατζέντα, ένα i-pod, ένα i-pad, ένα i-phone, ένα mp3 player, ένα stick-άκι ένα gatzet-άκι τέλος πάντων! Τα πάντα σου επιβάλλουν να πατάς πλήκτρα. Να είσαι ρε παιδί μου -πώς το λένε?- Πληκτρόπληκτος, αν θες να θεωρείσαι προοδόπληκτος! Και εν πάση περιπτώσει το στυλό και το μπλοκάκι τι το θες? Δε σου χρειάζεται πια! Έχεις πάνω σου το κινητό σου που έχει σημειωματάριο, ημερολόγιο, υπενθύμιση, ξυπνητήρι, μουσική, πλοήγηση, τηλεφωνικό κατάλογο και όλα εκείνα για όσα θα χρειαζόσουνα μια τεράστια γυναικεία τσάντα (από αυτές που είναι τώρα της μοδός) για να βάλεις μέσα ό,τι έχεις στη βιβλιοθήκη, στο κομοδίνο, στο γραφείο και στο συρτάρι της «κουτσομπόλας», όπως χαρακτηριστικά λέγανε το επιπλάκι του σταθερού τηλεφώνου…
        Ίσως κάποτε να ήτανε πολύ περίεργος ο ήχος που ακούγονταν από τα πρώτα κινητά που χτυπούσαν στο διπλανό τραπεζάκι ενός γιάπη. Γυρνούσαμε το κεφάλι ωσάν στους επισήμους της παρέλασης και «υποκλινόμασταν» σ’ αυτό το νέο «μαραφέτι» που συνυποδήλωνε ένα κάποιο κύρος. Ωστόσο κι ευτυχώς όμως για κάποιους,  με περισσό prestige γεμίζει και ο γραβατοφορεμένος μετά τον κυριακάτικο εκκλησιασμό κυριούλης που πίνει έναν ελληνικότατο «γλυκύ βραστό και όχι» στην πλατεία της πόλης ξεφυλλίζοντας την κυριακάτικη φυλλάδα του, περνώντας βιαστικά και φευγαλέα τους ευφάνταστους τίτλους, ρίχνοντας μια γρήγορη ματιά στις φωτογραφίες και τις λεζάντες που τις πλαισιώνουν, διαβάζοντας εν τάχει τους προλόγους των άρθρων, διαγωνίως τις επιφυλλίδες, με ενδιαφέρον τα ευπώλητα βιβλία, αδιαφόρως τα κοινωνικά, ακροθιγώς τις αγγελίες, απεχθώς τα πολιτικά, εν θερμώ τα αθλητικά και βαρετώς αλλά και «βαρέως» τα οικονομικά! (Αναλόγως το εκπαιδευτικό υπόβαθρο του αναγνώστη, άλλαξε παρακαλώ τα επιρρήματα για κάθε είδους στήλη!). Εν κατακλείδι, η εφημερίς είναι αλλιώς! Αποτελεί είδος υπό εξαφάνισιν το φλερτάρισμα μαζί της! Είναι αντικέ, είναι passé, είναι κουλτουρέ και σε λίγο θα φιγουράρει δίπλα σε άλλα «πάλαι ποτέ»… Την κρατούν στο προσκήνιο τεχνάσματα και δολώματα, «καροτάκια», φιλοδωρήματα και προσφορές, προσπάθειες όμως μάλλον ατελέσφορες!
        Σας αφήνω τώρα γιατί είναι Κυριακή! Η εκκλησία σχόλασε και τρέχω να προλάβω την ‘εφημερίδα μου ΜΕ»… όπως χαρακτηριστικά λέγεται στη γλώσσα των περιπτεράδων, σε αντιδιαστολή με το «εφημερίδα ΧΩΡΙΣ». Δίνουνε δώρο ένα ενδιαφέρον dvd ποροοριζόμενο για το pc μου: ανυπομονώ να γυρίσω σπίτι, να πατήσω το κομβίον, να βγει η θήκη, να τοποθετήσω το δισκίο, να το κλείσω και στη συνέχεια να κάνω διπλό δεξί ΚΛΙΚ με το ΠΟΝΤΙΚΙ! Τι θα έχει άραγε?
Εμπρός στο δρόμο που χάραξε η φάκα! Εμπρός στο δρόμο της Ποντικο-παγίδας!!!