...είναι εκείνος που πάντα έβλεπες στα όνειρά σου πάνω σε άσπρα άλογα ή κάτω από αυτά. Είναι εκείνος ο άνθρωπος που φανταζόσουνα να σε κάνει τόσο ευτυχισμένη, όπως κάνει τόσα χρόνια ο πατέρας τη μάνα σου κι ας τους είδες να τσακώνονται. Πολλές φορές τον έχεις φανταστεί με μάτια που σε κοιτούν όλο ενδιαφέρον και με χείλη που σε φιλούν γεμάτα τρυφερότητα. Τον συνάντησες τυχαία στο μανάβικο την ώρα που έπαιρνε μήλα από το ίδιο καφάσι με σένα και σε άγγιξε τυχαία ή στο βουνό κάνοντας τζόκινγκ την ώρα που εσύ το κατέβαινες, ενώ εκείνος ανέβαινε. Όταν διασταυρώθηκαν τα βλέμματα σας, ήταν η μόνη στιγμή που απέκτησαν σημείο τομής οι παράλληλες ζωές σας. Αργότερα τον ξανάδες μετά από χρόνια στην είσοδο μιας τράπεζας, να περιμένει υπομονετικά να πάρει τους τόκους της υπομονής του.
Μα οι ιδέες, τα όνειρα και οι αντοχές θρυμματίζονται ώσπου να πεις κύμινο. Θα συναντήσεις κι άλλους που σε κάνανε απλά να νομίζεις ότι τους ήξερες χρόνια. Που πίστεψες ότι μπορούν να γίνουν το άλλο σου μισό. Που σε σαγήνευσαν και σε έκαναν να παραδεχτείς πως έχουν τη δυνατότητα να σε κάνουν να νιώσεις φυσιολογικά. Μα τελικά απλά πίστεψες, νόμισες, μαγεύτηκες. Δεν πρόσεξες πως ο κλειδοκράτορας του εαυτού σου είσαι μόνον εσύ και πως ο άλλος ψάχνει ακόμα τα αντικλείδια.
Μα οι ιδέες, τα όνειρα και οι αντοχές θρυμματίζονται ώσπου να πεις κύμινο. Θα συναντήσεις κι άλλους που σε κάνανε απλά να νομίζεις ότι τους ήξερες χρόνια. Που πίστεψες ότι μπορούν να γίνουν το άλλο σου μισό. Που σε σαγήνευσαν και σε έκαναν να παραδεχτείς πως έχουν τη δυνατότητα να σε κάνουν να νιώσεις φυσιολογικά. Μα τελικά απλά πίστεψες, νόμισες, μαγεύτηκες. Δεν πρόσεξες πως ο κλειδοκράτορας του εαυτού σου είσαι μόνον εσύ και πως ο άλλος ψάχνει ακόμα τα αντικλείδια.
Την αινιγματική χαρά σου τη λύνει μονάχα ο άνθρωπος που συναντάς συνεχώς στα πιο αναπάντεχα μέρη. Εκείνος δεν ξέρει τι του είσαι. Εσύ δεν ξέρεις τι κρύβει. Ποντάρεις μονάχα στην πρόσκαιρη ανατριχίλα της σάρκας. Πονάς. Και είσαι σίγουρος πως έχει το παυσίλυπο. Λυπάσαι και είσαι πιο σίγουρος ότι είναι η χαρά. Είναι εκεί, ανάμεσα στους επιβάτες που περιμένουν στη στάση του λεωφορείου, πίσω από το γκισέ ενός γραφείου στον τρίτο όροφο της υπηρεσίας και ενίοτε στο διπλανό έδρανο του αμφιθεάτρου ή καθώς περιμένει να σου δώσει το σάλι που σου ‘πεσε από το κάθισμα στο καφενεδάκι όπου έπινες μια δροσιστική λεμονάδα.
Ο άνθρωπος αυτός πάντα θα πλησιάζει αλλά θα φεύγει απειλητικά, γιατί καθόλου δεν του αρέσει η ιδέα της μόνιμης κατοικίας. Είναι αλήτης περιπατητής. Και άστεγος... γυρίζει, με μια ματιά αγγίζει και φεύγει. Το όνομά του «ΦΛΕΡΤ»
Ο άνθρωπος αυτός πάντα θα πλησιάζει αλλά θα φεύγει απειλητικά, γιατί καθόλου δεν του αρέσει η ιδέα της μόνιμης κατοικίας. Είναι αλήτης περιπατητής. Και άστεγος... γυρίζει, με μια ματιά αγγίζει και φεύγει. Το όνομά του «ΦΛΕΡΤ»
