Τετάρτη, 25 Αυγούστου 2010

Μια Καλημέρα είν’ αυτή?...ή πολλές?


Αγαπώ τη λέξη «Καλημέρα» γιατί είναι ευ-λογία και κατά μία έννοια ευ-γλωττία! Αγαπώ την «Καλημέρα», να την λέω σε όλον τον κόσμο
 -και στους πιο ενοχλητικούς που με το «Καλημέρα σας» σε εξετάζουν ιερώς,
- και στους πιο σκληρούς που με το «Καλημέρα σας» σκάει ένα χαμόγελο στο πρόσωπό τους κι ας είναι το πρώτο και το τελευταίο όλης της ημέρας,
-και στους πιο κλειστούς που με το «Καλημέρα σας» θα είναι η μόνη φορά που θα ανοίξουν το στόμα τους και θα σου μιλήσουν ρίχνοντάς σου μια φευγαλέα ματιά,
-και στους πιο χαρούμενους που με το «Καλημέρα σας» θα πλημμυρίσουν τον κόσμο χαμόγελα από τις πρωινές σου ώρες,
-και στους πιο φλύαρους  που με το «Καλημέρα σας» θα πάρουν αφορμή να σου πουν απ’ το πρωί ό,τι σκέφτονται ακόμη κι ό,τι δε σκέφτονται,
-και στους πιο δουλευταράδες που και πυρετωδώς θα κάνουν τον κόπο να σηκώσουν κεφάλι και στο «Καλημέρα σας» θα σου απαντήσουν ένα βιαστικό «καλημέρα» σκουπίζοντας τον ιδρώτα από το μέτωπό τους
-και στους πιο κεφάτους που στο «Καλημέρα σας» θα σου απαντήσουν ένα τραγουδιστό και μακρόσυρτο «καλημέραααα…» δια ανατάσεως της χειρός,
-και στους πιο βαρείς που περπατάνε με σκυμμένο το κεφάλι και στο «Καλημέρα σας» θα κάνουν τον κόπο να το σηκώσουν και να σου απαντήσουν ένα βαρύ κι ασήκωτο «ΜΜΜέρρααα»…
        Είναι ωραίος αυτός ο κόσμος το πρωί, διαφορετικός. Ακόμη κι όταν είναι αδιάφορος στο μέσο της ημέρας, γίνεται ενδιαφέρων στο «Καλημέρα». Οι ρυθμοί δεν τον έχουνε συνεπάρει ακόμη, το άγχος δεν έχει προλάβει να ανακόψει τους ανθρώπους από την κοινή για τους θνητούς ευχή.
        Μια «καλημέρα» είναι πάντα επίκαιρη όσο και επιτακτική. Ακόμα και ρουτινίστικη μένει πάντοτε πρώτη στις προτιμήσεις των ανθρώπων, ως πρώτη ευχή, ως πρώτη λέξη, ως πρώτη σκέψη, ως πρώτη αρχή, ως πρώτο μέλημα… Σε βγάζει από την αμηχανία, σε μπάζει στη δράση, στην πράξη, στο «ομιλείν», στο «συναναστρέφεσθαι»!
        Μ’ αρέσουν οι «Καλημέρες» το πρωί, όταν οι καθαριστές σκουπίζουν τους δρόμους, όταν οι καθαρίστριες γυαλίζουν τα τζάμια στις καφετέριες από τον χθεσινοβραδινό καπνό και τρίβουν τις σχάρες στα οβελιστήρια.
Μ’ αρέσουν οι «Καλημέρες» στις νοικοκυρές που ξυπνούν πριν την πόλη, πριν το σύζυγο και τα παιδιά για να απλώσουν τα ρούχα της μπουγάδας.
Μ’ αρέσουν οι «Καλημέρες» του φούρναρη της γειτονιάς που το  φούρνισμα το τέλειωσε, πριν ακόμα ξυπνήσεις εσύ, και στο «καλημέρα σας» το ψωμί του φιγουράρει ζεστό-ζεστό δίπλα σε άλλα εξίσου φρέσκα αρτοποίηματα και σε περιμένει…
Μ’ αρέσουν οι «Καλημέρες» του ψαρά και του μανάβη που έχουν ήδη επιστρέψει από την ψαρ- και λαχαν-  αγορά αντίστοιχα, προτού εσύ ανοίξεις το μάτι.
Μ’ αρέσουν οι «Καλημέρες» του ανθοπώλη που πρωί-πρωί ποτίζοντας κι αναδεύοντας τους βασιλικούς μοσχοβολά ο τόπος όλος.
Μ’ αρέσουν και οι πιο τεμπέλικες «καλημέρες», όταν ο ήλιος παίρνει κι ανεβαίνει ψηλά αλλά θεωρείται ακόμη πρωί. Τα καταστήματα ανοίγουν στις εννέα αλλά προηγείται μία προετοιμασία. Καθείς αναλαμβάνει  να σκουπίσει το κομμάτι του πεζοδρομίου που του ανήκει. Οι σκούπες παρελαύνουν πάνω ή κάτω από τα πεζούλια, τα λάστιχα καταβρέχουν γενναιόδωρα τους δρόμους με νερό και το χώμα μυρίζει πρωί. Αυτές είναι οι καλοκαιρινές «καλημέρες» γιατί… υπάρχουν και οι χειμερινές.
Εκείνες, πιο φειδωλές, πιο σπάνιες, «πού να τις βρεις να τριγυρίζουν?». Κουκουλώνονται στα καβούκια τους, γιατί το κρύο δεν τις επιτρέπει να κυκλοφορούν ευρέως, θα συναχωθούν! Εκείνες είναι οι «καλημέρες» των παιδιών, σκεπασμένες με σκουφάκια, γαντάκια, κασκόλ και παλτό και φορούν μια τσάντα μεγάλη στην πλάτη, γεμάτη γράμματα (?). Άλλες φορές οι «καλημέρες» πηγαίνουν καμουφλαρισμένες, πάνω σε τέσσερις ρόδες και σε χαιρετούν μέσα από το τζάμι σηκώνοντας απλά το χέρι συνοδευόμενες από ένα νεύμα. Εκείνες είναι οι βουβές «καλημέρες».
Όπως και να ‘χει, ζεστές ή κρύες, δροσερές ή αέρινες, τραγουδιστές ή βουβές, χειμερινές ή θερινές, βιαστικές ή τεμπέλικες, φλύαρες ή λακωνικές, καταχρηστικές ή εκούσιες, λιτές ή φορτωμένες είναι τόσο επίκαιρες όσο και διαχρονικές. δεν χάνουν την αξία τους, δεν εκπίπτει η τιμή τους, συνεχώς ανατιμώνται.
Οι δικές μου οι «καλημέρες» πάλι ανήκουν και στις βιαστικές και στις τεμπέλικες, ενίοτε δε στις φλύαρες αλλά πάντοτε εκούσιες! Όπως το πάρει κανείς. Σήμερα με βρήκαν να ξεκινάω με πολλή δουλειά και στην πορεία να παρεκκλίνω επειδή τις περιγράφω.
Βιαστικά λοιπόν και εκουσίως (εννοείται!) σας λέω κι εγώ ένα τεμπέλικο και μετά φλυαρίας «καλημέρα σας»….

21 σχόλια:

  1. I told you not to take the Red Pill. It's a road with no return. Welcome to THE MATRIX!!!
    Ειναι μακραν η καλυτερη αναλυση της λεξης "Καλημερα". Η αγαπη που εχεις για την Ελληνικη γλωσσα και για τους θησαυρους που κρυβει ειναι αξιοθαυμαστη. Προσωπικα εχω την ευτυχια να λεω τις Καλημερες μου τραγουδιστα και δυνατα και ακομα περισσοτερο εχω την ευτυχια να σε θεωρω φιλη μου. Παντα μου αρεσανε οι ανθρωποι που εχουν κατι να πουν και μπορουν να κανουν τη διαφορα με τις πραξεις και τα εργα τους.

    Keep going !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. μια καλημέρα είναι αυτή πέστη κι ας πέσει χάμω...
    το mood σήμερα δεν είναι κατάλληλο για πολλά πολλά, δεν ήταν και πολύ καλή η μέρα...
    αλλά όπως είπε και η skarlet o;xara αύριο είναι μια καινούρια μέρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Το ξέρω Λαμπρινή μου αλλά πιστεύω σε σένα και κυρίως στο ότι μπορείς να φτιάχνεις τις μέρες σου όπως τις θες και όχι να φτιάχνουν εκείνες εσένα...Καλή δύναμη...είμαστε δίπλα σου ΟΛΟΙ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Οπως παντα Ντινουλα μου,μετα απο μια Καλημερα σου,χρειαζεται ολο το πρωινο για να συνελθεις!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μια καλημερα μπορουμε να τιν λεμε ολοι μας...αλλα αληθεια Ντινα ποσες φορες τιν εχουμε νοιωσει τοσο γλυκια και ταυτοχρονα τοσο πικρη...τοσο κοντα μας και ομως τοσο μακρια μας!
    Παντως τα συγχαρητηρια μου!!!!! Ειναι ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΑ τα λογια που γραφεις!!! Μου βγαζουν ενα πολυ γλυκο συναισθημα!! Μια γλυκια καλημερα και απο μενα λοιπον!!!!!
    Ελενα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. "Αν μπορώ να λαλώ σε όλες τις γλώσσες των ανθρώπων,ακόμα και των αγγέλων,αλλά δεν έχω αγάπη για τους άλλους,οι λόγοι μου ακούγονται σαν ήχος χάλκινης καμπάνας ή σαν κυμβάλου αλαλαγμός..."
    Επιστολή προς Κορινθίους,Απόστολος Παύλος

    ...κάπως έτσι φαντάζομαι μετουσιώνεται η αγάπη...σε μια "καλημέρα",όπως κι αν ειπωθεί αυτή.Οι ευχές είναι ξόρκια και σου εύχομαι πάντα αυτή σου η ευχή να ξορκίζει οτιδήποτε σκοτεινό(με την κακή έννοια,γιατί το σκοτάδι δεν είναι κατι απαραίτητα και μόνο κακό)και μέσα σου και μέσα σε όλους, όσους τη χαρίζεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Φρόντισες από βραδύς να μου φτιάξεις την επόμενη μέρα! Μόνο εσύ θα τα κατάφερνες με αυτόν σου τον τρόπο να πεις μια "καλημέρα" στις 23.00 το βράδυ και να μην είναι "παράλογη"...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Όταν δεν συθμπαθώ ένα άτομο δεν του λέω <> ΜΕ ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΑΝ ΜΟΥ ΠΕΙ <> ....ΤΟΤΕ ΘΑ ΤΟΥ ΠΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΑΛΛΑ ΑΝ ΔΕΝ ΜΟΥ ΠΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΕΝΩ ΕΓΩ ΤΟΥ ΠΩ <>Ε ΤΟΤΕ......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. ε καλά μην κάνεις έτσι..είπαμε: "Μια καλημέρα είν' αυτή, πες την κι ας πέσεις κάτω!". Στην ανάγκη, ας γκρεμοτακιστεί κιόλας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΠΑΝΤΑ ΤΗΝ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΜΟΥ ΤΗΝ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ ΕΝΑ ΓΛΥΚΟ ΚΑΙ ΖΕΣΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ!!! ΜΑ ΟΤΑΝ ΤΗΝ ΛΕΩ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΥΜΠΑΘΩ ΦΡΟΝΤΙΖΩ ΝΑ ''ΦΟΡΕΣΩ'' ΤΟ ΨΕΥΤΙΚΟ ΜΟΥ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΓΙΝΩ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΠΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ...ΕΥΓΕΝΙΚΗ!!!...ΓΙ ΑΥΤΟ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΙ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΚΙ ΑΠΟ ΜΕΝΑ!!! ΖΑΧΑΡΕΝΙΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Απίστευτο κείμενο και πολύ, μα πολύ αληθινό!
    Πάντα μου άρεσαν οι ΚΑΛΗΜΕΡΕΣ, μου έφτιαχναν τη διάθεση, μετέτρεπαν τη βροχερή, μουντή μέρα μου σε μία λαμπερή μέρα ακόμα και χωρίς τον ήλιο.
    Μπράβο Κωνσταντίνα. Μας δημιουργείς όμορφα συναισθήματα με τα κείμενά σου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Όχι ότι δεν το ήξερα,απλά τώρα το κατανοώ πραγματικά!!!Τα πιό απλά πράγματα της ζωής (που συνήθως δεν τα αντιμετωπίζουμε με το σεβασμό που τους αξίζει πια)μπορούν να σε κάνουν πιο ευτυχισμένο από ποτέ!!Θα πω την ΚΑΛΗΜΕΡΑ λοιπόν και ας είναι 3 τη νύχτα,ή το πρωί.
    οπως θέλεις πάρτο!!!η ΚΑΛΗΜΕΡΑ μετράει τελικά Κωνσταντίνα!!!
    As about the red pill of Matrix...I took the same color as well,many many years ago!!!It's a dessert,but it's the truth!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Τελικά σκέφτομαι σοβαρά την επόμενη φορά να ανεβάσω ένα άρθρο για το matrix! Θα έχει, το αισθάνομαι, πολλή πέραση! Και μη μιλάς για dessert πρωινιάτικα ή βραδιάτικα, γιατί αυτό είναι σαν τις Καλημέρες...αρέσει όλες τις ώρες! Την πιο ΓΛΥΚΙΑ μου "Καλημέρα" λοιπόν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Μια καλημέρα φτιάχνει πάντα την διάθεση και του ομιλητή και του δέκτη...Είναι μία ευχή που ζούσε, ζει και θα ζει για πάντα στις ψυχές των ανθρώπων... Είτε αυτοί είναι καλοσυνάτοι και έυγενικοί ειτε μουτρομένοι και αγενεις όταν θα αποφασίσουν να σου πουν μια ΚΑΛΗΜΕΡΑ....
    Μία πολύ ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ και απο εμένα στην αγαπημένη μου καθηγήτρια που μας γεμιζει με ομορφα συναισθήματα, ωραίες εικονες(με τα παραδείγματα στα κείμενα της)και φυσικα πολλές πολλες χρήσιμες γνώσεις(σχολικές ειτε ζωής)... ΚΑΛΗΜΕΡΑΑΑΑΑΑΑ...!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. ...και που αν δεν υπήρχαν οι μαθητές της δε θα 'χε να γεμίσει τίποτα...Καλημέρα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Πόσο σημαντικό να έχεις ανθρώπουσ διπλα σου που θέλεισ εκούσια και με πλήρη συνείδιση να τους λες καλήμέρα,πόσο άσχημο να ξυπνάς και να μην έχεις πουθενά να την πεις αυτήν την άτιμη την καλημέρα????

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Ναι ε? Σου 'χει τύχει να μην θες να την πεις?εγώ πιστεύω πως αν το ξεπεράσεις αυτό θα σε βοηθήσει να γίνεις καλύτερος άνθρωπος!Μια καλημέρα είν' αυτή, πες την κι ας πέσει κάτω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οι καλημερες εχουνε παντα σημασια εστω και αργοπορημενες.
      Καποια στιγμη θα πρεπε κι εσυ να μαθεις να τη λες σε ανθρωπους που αγαπας...Τεστ αρχικο.δεν απελπιζομαι

      Διαγραφή